Paweł Dunajski
Biografia
Paweł Dunajski urodził się w 1867 roku w Świecie jako syn Michała Dunajskiego i Marii z Czablewskich. Po ukończeniu progimnazjum w Świeciu i gimnazjum w Chełmnie, podjął studia w Seminarium Duchownym w Pelplinie, gdzie 22 marca 1896 przyjął święcenia kapłańskie. Był wikarym w Lipuszu, administratorem w Czarnowie, a następnie duszpasterzem w Łąkorzu od 1899 roku, początkowo jako administrator, potem proboszcz (1914–1957).
W Łąkorzu prowadził aktywną pracę społeczną i duszpasterską, zwalczając plagę alkoholizmu. W 1902 roku założył Bractwo Trzeźwości, które skomponował hymn; ruch ten przyczynił się do podniesienia poziomu życia parafian. Był zaangażowany w polskie organizacje kulturalne i społeczne, należąc do Towarzystwa Naukowego (1902–1938) i Stowarzyszenia „Straż” (1905).
Pełnił funkcje społeczne, był prezesem Kółka Rolniczego w Łąkorzu, zakładał Kółko Śpiewacze, które zyskało uznanie na Pomorzu. Odnowił kościół (1902, 1912), opiekował się stowarzyszeniami kościelnymi i zadbał o spisanie listy parafian poległych w I wojnie światowej oraz umieścił tablicę pamiątkową w kościele, wydając także okolicznościową książeczkę. Został mianowany wizytatorem nauki religii w dekanacie nowomiejskim i radcą duchownym przez biskupa Stanisława Okoniewskiego.
Po wkroczeniu Niemców do Polski został aresztowany 5 września 1939 roku i uwięziony w Grudziądzu, a następnie w obozie koncentracyjnym w Stutthofie. Wskutek starań rodziny zwolniony w 1940 roku z nakazem zamieszkania w Berlinie-Pankowie. Po wojnie wrócił do Łąkorza, kontynuował duszpasterstwo aż do śmierci i spoczął w tej parafii.