Mariusz Lach
Biografia
Mariusz Lach urodził się 24 września 1970 roku w Świeciu nad Wisłą. W 1990 roku wstąpił do Towarzystwa Salezjańskiego, a 24 maja 1999 otrzymał święcenia kapłańskie.
Oprócz studiów teologicznych w seminarium ukończył polonistykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie również rozpoczął studia doktorskie. Jego zainteresowania badawcze obejmują amatorski ruch teatralny, teatr religijny, życie i twórczość Romana Brandstaettera.
Swoją przygodę z teatrem rozpoczął jako instruktor szkolnych grup teatralnych w Salezjańskiej Szkole Muzycznej II stopnia w Lutomiersku oraz w Salezjańskim Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, gdzie w latach 1996–1999 współtworzył „Grupę Teatralną Saruel”, którą prowadził aż do przeprowadzki do Lublina w 2000 r.
Wiosną 2001 r., jako student polonistyki KUL, wraz z kilkoma znajomymi ze studiów wystawił pierwszy lubelski spektakl „Perłę” inaugurując w ten sposób działalność „Inicjatywy teatralnej polonistów” czyli „Teatru ITP”. Od tego czasu jest kierownikiem artystycznym „Teatru ITP”, a zarazem reżyserem większości spektakli, a także autorem scenariuszy: Prorock – scenariusz i reżyseria, Historyja – kameralna opowieść o życiu i śmierci - scenariusz i reżyseria, Opowieści Papieskie - widowisko plastyczno-muzyczne – wybór tekstów i reżyseria, Peer Gynt - czyli o trollach, smoku i grze komputerowej – reżyseria, Historyja – scenariusz i reżyseria, Józef - biblijna komedia muzyczna – reżyseria, Raj utracony – musical – reżyseria, Niebieski ptak – widowisko plenerowe – scenariusz i reżyseria, Toast – scenariusz i reżyseria, Perła – reżyseria, Nasze miasto – inscenizacja i reżyseria, Szklana menażeria – opracowanie tekstu i reżyseria.
Poszukując własnego stylu pracy reżyserskiej doprowadził do rozwoju systematycznie działającej studenckiej inicjatywy kulturalnej. Czerpie z najwybitniejszych dzieł literatury polskiej i światowej, podejmując kwestie dotyczące wartości i sensu życia. Kieruje przekaz do szerokiego grona odbiorców, stosując różne formy realizacji scenicznych.
Wybrane publikacje wymienione w artykule obejmują m.in. Nauczycielu dobry... oraz Kilka szkiców na temat amatorskiego teatru religijnego dziś; a także artykuły i eseje o Genezie salezjańskiej Organizacji Sportowej (SALOS RP) i inne.